Een paar weken geleden kwam er een klant met erge pijn in zijn schouder. Hij had er al dagen last van en sliep ook slecht. Tussen neus en lippen door, vertelde hij ook dat hij het niet zo fijn vond op zijn werk. Ik vroeg hem elke week langs te komen en per week knapte het op. Deze week vertelde hij mij dat hij 1 dag pijn had gehad. "Nou , zei ik, van 7 dagen pijn naar 1 dag pijn in de week is wel een hele verbetering." Dat vond hij ook wel. Toen ik hem zei dat hij dan wel wat vrolijker mocht kijken, keek hij mij verontwaardigt aan. Toen besefte ik pas wat een understatement het was dat hij "het niet zo naar zin had op het werk".

Vandaag vroeg iemand aan mij of het ook kan dat door shiatsu je je niet alleen verdrietiger gaat voelen maar ook zelfverzekerder. Natuurijk komt dat door de shiatsu. Wij stoppen onze emoties in ons lichaam, omdat wij er geen tijd voor hebben of omdat wij niet anders weten wat te doen. Als die emoties lang blijven zitten komt het bij een shiatsu-behandeling los en komt het naar de oppervlakte. Dat zijn dan niet alleen de negatieve gevoelens maar ook de positieve. Doordat bijvoorbeeld, het verdriet naar boven komt krijg je ruimte om je weer zelfverzekerder te gaan voelen. Als je je goed in je vel voelt zitten, gaat alles meteen weer beter, dus ook geestelijk. Met shiatsu pel ik jou als met een ui, zo ga ik steeds een beetje dieper. Soms is het best wel eng wat er allemaal boven komt, maar het komt nooit allemaal tegelijk. Daar kun je op vertrouwen.

Dit is een mooie ontwikkeling, die ik bij veel mensen zie. Het maakt dat shiatsu zo veel meer is dan alleen maar het helpen van lichamelijke klachten. Het is ook zeker holistisch (kijken naar het geheel)

Elke keer als een client binnenkomt vraag ik hoe het is gegaan. Bij H. kwamen er allerlei kleine klachten naar boven en omdat ik goed door vroeg, kwam zij er zelf achter, dat zij wellicht een vitamine B12 tekort had. Zij had dit al eens eerder gehad en herkende ineens de klachten. Toen ik op google naar voeding en B12 zocht en ik voor las wat zij aan extra voeding moest nemen was zij erg verbaasd. Bij B12 neem je extra vlees of vis, voedingssupplementen en eieren. Zij vertelde mij dat zij de afgelopen week elke dag zin had in een broodje met ei en af en toe deed zij er nog een plakje ham bij. Toen ik haar zo verbaasd zag kijken, vertelde ik haar dat het zo mooi is dat zij zo goed naar haar lichaam had geluisterd. Wat is nou beter dan naar je lichaam luisteren.

Ik zeg altijd tegen mijn cliënten dat het lichaam een signaal af geeft en dat je goed moet luisteren welk signaal. Dit geldt natuurlijk niet alleen voor voeding, maar ook met pijn. Als je niet luistert naar je lichaam worden de klachten alleen maar erger. Er is iets in je leven dat moet veranderen. Rugklachten geeft meestal aan, dat je uit balans bent. Hoofdpijn geeft aan dat je boos of verdrietig bent maar dit niet uitspreekt. Verkoudheid geeft aan dat je even op jezelf moet zijn, je zegt immers ook "Kom niet te dichtbij want ik ben verkouden". Keelpijn geeft aan dat je een emotie niet goed kan verwoorden. Enz enz

Uiteraard is het persoonlijk en moet je altijd naar de situatie kijken. Je kan ook pijn hebben van het sporten of klussen, maar ook dat is weer een waarschuwing, dus blijf LUISTEREN !

Vanmorgen had ik met een client een goed gesprek over pijn en hoe je daar in je leven een draai aan moet geven. Zo vonden wij beiden, dat wij tegen gehouden worden door de pijn. Ik bedoel daarmee, je durft niet altijd iets leuks af te spreken, omdat het kan zijn dat je die dag pijn hebt. Het gevolg is dan dat je de afspraak moet afzeggen en dan stel je niet alleen jezelf teleur maar ook degene waar je mee afgesproken hebt. Dat wil je graag voorkomen, maar de consequentie daarvan is dan dat je jezelf vele leuke afspraken onthoudt. Dus hoe ga je de balans hierin vinden? Ik zal mijzelf even als voorbeeld nemen. Ik heb de afgelopen jaren vaakt migraine-aanvallen gehad, de laatste jaren zijn ze een stuk minder dan daarvoor, ik weet ook hoe dat komt maar dat is weer een andere blog. Oke dan: migraine staat voor opgekropte verdriet en boosheid. Ook ik durfde niet altijd iets af te spreken, bang dat ik dan af moest zeggen. Naarmate de aanvallen minder werden, durfde ik ook weer iets vaker iets leuks te gaan doen. Maar het bleef wikken en wegen. Soms heb je er zo genoeg van, dat je gewoon toch wegging en dan moest je dat de volgende dag bezuren. Aangezien ik fulltime werk, sprak ik altijd op zaterdag iets af, want dan kon ik tenminste zondag de hele dag op bed liggen. Voor wat betreft door de week op een avond, dat durfde ik al helemaal niet! Het is logisch dat je je leven zo in deelt, je gaat in de zelfbeschermings-modes over. Het hangt er vanaf hoe de week was, dus wat ga je doen je gaat op het laatste moment afspreken omdat je denkt dat je het wel redt. - Op een gegeven moment, heb je lieve mensen om je heen en je maakt ze duidelijk dat je leven zo in elkaar zit, dan durf je ook makkelijker af te zeggen. Zij begrijpen je immers wel. - Dan heb je nog dat je een leuke dag hebt gehad en dat het je niks kan schelen dat je dat zondags moet bezuren. - Soms stel je het gewoon een weekje uit.

Op deze manier krijg je ook weer wat vertrouwen in je lijf, want als je steeds denkt dat je last gaat krijgen werkt dat alleen maar tegen je. Zo ben je al gespannen en dan volgt de rest vanzelf. Als je vertrouwen in je lijf en in je omgeving hebt, merk je dat je veel meer aan kan en daar gaat het tenslotte om. Snappen mensen je pijn niet, dan zijn dat ook niet de mensen die je om je heen wilt hebben. Leg het ook gewoon uit, wees eerlijk en zeg hoe het er voor staat, dat geeft duidelijkheid en kun je ook empathie verwachten.

Voor het eerst sinds jaren spreek ik weer dingen 's avonds door de week af, omdat het kan en omdat ik het een kans wil geven, En weet je het gaat vaker goed dan fout ! Ik ben sinds een jaar weer aan het netwerken, ik ben voorzitter geworden en ik ga naar cursus met mijn honden. Nou als dat geen bewijs is.

Bedankt voor je vertrouwen A.